'Als je een titel wint, moet je ook juichen'
In dit artikel:
Junior de Blois (19, Alphen aan den Rijn) veroverde vrijdag op het NK inline de gouden medaille op de 500 meter en beleefde een emotioneel hoogtepunt: na de finish vierde hij uitbundig met teamgenoot Teun de Wit, zijn vader en zijn ploeg Skeelerpiste Rotterdam (SPR). In zijn eerste jaar als senior versloeg hij routiniers en leeftijdsgenoten en pakte daarmee zijn eerste seniorentitel op die afstand.
De Blois had het zelf al aangekondigd richting zijn coach: op de 500 meter ging hij voor niets minder dan goud. Die overtuiging was niet uit de lucht gegrepen; hij had de dag ervoor brons op de 200 meter gehaald, reed in trainingen snelle rondjes en voelde zich fysiek topfit. Zijn coach stimuleerde die doelgerichte instelling en gaf hem één opdracht voor de finale. In de halve finale finishte hij als eerste, wat hem vertrouwen gaf voor de beslissende rit.
In de eindstrijd startten De Blois en teamgenoot Teun de Wit vanaf de eerste twee posities. De Wit nam vroeg de leiding en probeerde die te verdedigen; De Blois liet zich niet gek maken, profiteerde van de race-aanpak en schoof in de laatste ronde langs zijn ploeggenoot. De Wit, die zelf de titel ambieerde, was sportief: hij zei dat hij liever van zijn vriend verliest dan van iemand anders, en voelde trots dat zijn jonge teamgenoot zo sterk presteert. De samenwerking bij SPR helpt De Blois duidelijk: in trainingen trekt De Wit het zwaardere werk, waardoor De Blois sterker op snelheid kan uitblinken.
De overwinning is deel van een duidelijke opgaande lijn. Naast het 500m-goud heeft De Blois inmiddels brons op de 200m en eerder zilver op de one lap van het NK Weg (waarbij hij erkent dat die uitslag mede door een val van een ander tot stand kwam). Hij hoopt zaterdag ook op medailles op andere afstanden, onder meer de 1000 meter, die beter bij het profiel van De Wit zou passen.
Belangrijker dan alleen de fysieke vooruitgang is de mentale omslag. Afgelopen winter verloor De Blois het plezier in shorttrack en kampte hij met een schouderblessure; die periode leidde tot een overstap naar het langebaanschaatsen en uiteindelijk naar meer focus op inline. Het contact met langebaanteams, trainingen met de nationale selectie en gesprekken met coaches herstelden zijn motivatie. Daarnaast zocht hij hulp van een sportpsycholoog, iets wat hij eerst lastig vond maar nu als cruciaal ervaart: minder prestatiedruk, betere zelfkennis en effectieve tools om met spanning om te gaan.
De Blois wil doorgroeien bij de neo-seniorengroep in Haarlem en blijft streven naar de top — nu met herwonnen plezier en een hoofd dat hem meer ruimte geeft om te presteren.