Femke Kok: een en al schaatsgeschiedenis

In dit artikel:

Femke Kok kroonde zich vrijdagavond 6 maart 2026 in Thialf tot wereldkampioene sprint en leverde daarbij een feilloze serie af die de rest van het veld ver achter zich liet. De 25‑jarige Friezin won de vierkamp — twee keer 500 m en twee keer 1000 m — met tijden van 36,67 en 36,76 op de 500 m en 1.13,10 en 1.13,38 op de 1000 m. Omdat haar voorgaande concurrenten niet meer konden volgen, hoefde ze in haar laatste rit niet voluit te gaan: een 1.17,90 volstond om de titel veilig te stellen nadat de Japanse Sumire Kikuchi als zestiende was gefinisht.

Het sprintkampioenschap in het volle, enthousiaste Thialf was voor Kok het ontbrekende hoogtepunt in een seizoen dat op 4 oktober 2025 al spectaculair begon met een baanrecord op de 1500 m. Ondanks de euforie over haar resultaten hield Kok zich opvallend beheerst; de emotionele ontlading had zich volgens haar al eerder voltrokken, na de olympische zege op de 500 m in Milaan. Ze benadrukte dat ze bewust vier constante races wilde rijden en genoegen nam met een flinke voorsprong en de steun van het thuispubliek.

Nederland pakte niet alleen de titel: Suzanne Schulting eindigde verdiend als tweede en Marrit Fledderus nam verrassend het brons, waardoor het podium volledig oranje kleurde. Schulting, bekend van shorttrack, vervolgt hiermee een overtuigende overstap naar de langebaan; zij finishte in alle vier de ritten als tweede en noemde haar consistente, technisch beheersbare reeks van acht ritten in zeven dagen een belangrijke drijfveer. Kok voegt zich met haar vier zeges op rij in een select gezelschap van eerder succesvolle sprintsters tussen 1976 en 2015, en deed dat als eerste Nederlandse op eigen ijs. Bovendien zette ze een nieuw Nederlands puntenrecord neer.

Na het feest gaf Kok aan eerst te willen uitrusten en het succes te laten bezinken; plannen voor het volgende seizoen staan al op papier met coach Gerard van Velde, maar ze wil niet direct vooruitblikken. De overwinning onderstreept zowel Kok’s dominantie op de sprintafstanden als de sterke Nederlandse positie in het damessprintschaatsen op dit moment.