Goud, zilver en brons, maar het knaagt wel bij de coaches
In dit artikel:
In Milaan veroverde de langebaanploeg van Albert Heijn Zaanlander vijf plakken verdeeld over vier rijders, een resultaat waar coaches Arjan Samplonius, Jillert Anema en Daan Breeuwsma tevreden mee zijn — óók al blijft de wisselvalligheid van Marijke Groenewoud een zorgpunt. De medailles kwamen onder meer van 40‑jarige Jorrit Bergsma (brons op de 10 km en goud in de mass start), Merel Conijn (zilver op de 5 km) en uiteindelijk ook Groenewoud, die na teleurstellingen in team pursuit, 1500 m en 3000 m wél een gouden plak wist te pakken. Bente Kerkhoff kreeg lof voor haar begeleidingswerk in de mass start; het team vindt het jammer dat dat soort hulp geen directe beloning oplevert.
Tegelijkertijd liepen andere Nederlandse formaties tegen tegenvallers aan. Jac Orie’s ploeg (Team IKO‑X2O) keerde met een magere oogst terug — alleen zilver door Joy Beune in de team pursuit — terwijl Reggeborgh juist meeviel met meerdere podiumplaatsen: Jenning de Boo pakte twee zilveren medailles (500 en 1000 m), Femke leverde goud op de 500 m en een zilver in de dubbele sprint, Kjeld Nuis (36) won brons op de mijl en Antoinette Rijpma‑Jong beleefde een verrassend gouden moment op de 1500 m.
Samplonius prees de sfeer in het stadion en de prestaties van zijn rijders, maar zei ook dat het “fenomenaal” geziene niveau van Groenewoud op training en in sommige wedstrijden niet consequent op het juiste moment op het ijs kwam. Anema vulde aan dat Groenewoud dit seizoen niet slecht heeft gereden — nationale titels en wereldbekeroverwinningen bevestigen dat — maar dat haar piekmomenten soms ontbreken. Hij neemt als coach de verantwoordelijkheid: het niet kunnen laten pieken van een atlete op cruciale momenten ziet hij als zijn tekortkoming.
De staf gelooft tegelijk in haar mentale veerkracht; Samplonius ziet in Groenewoud eigenschappen die je bij shorttrackers ziet: snel over teleurstelling heen stappen en doorpakken. De aanpak om haar inconsistente prestaties te lijf te gaan is praktisch en menselijk: veel gesprekken in een ontspannen setting, uitwisseling met shorttrackers in het olympisch dorp en samen zoeken naar oplossingen. Beide coaches geven aan dat er nu opnieuw vier jaar zijn om gericht te werken aan het vermogen van Groenewoud — en de rest van de ploeg — om op de grote momenten consequent het maximale eruit te halen.