Isabel Grevelt: 'Ik ben zelden zo verdrietig geweest'
In dit artikel:
Afgelopen week kreeg schaatsster Isabel Grevelt te horen dat zij voor komend seizoen geen A-status van NOC*NSF krijgt. De 23‑jarige sprintster, die binnenkort 24 wordt, mist daardoor de ongeveer €30.000 subsidie en de bijbehorende financiële zekerheid die zo’n status biedt. Het bericht, dat op 31 maart binnenkwam, kwam hard aan en leidde aanvankelijk tot hevige teleurstelling; Grevelt zegt even overwogen te stoppen. “De grond zakte wel even onder mijn voeten vandaan,” vertelt ze.
Sportief viel de afwijzing extra zwaar omdat Grevelt dit seizoen internationaal van zich liet spreken: ze werd tweede tijdens de World Cup in Calgary en pakte twee bronzen medailles op het EK in Tomaszów. Voor de A-status tellen echter alleen prestaties op internationale kampioenschappen en moeten die minimaal een tweede plek opleveren; een derde plaats leidt niet tot toekenning. Op het EK finishte ze op de 1000 meter slechts driehonderdsten te laat voor de tweede plek — een verschil dat haar volgens de criteria €30.000 kostte.
Grevelt begrijpt de logica van selectiecriteria, maar voelt zich toch ontevreden over de kille rekensommen die maandenlange voorbereiding reduceren tot criteriahokjes. De zaak krijgt extra gewicht omdat ze recent van ploeg wisselde: in 2024 tekende ze bij Jumbo‑Visma (nu Team Essent), maar vertrok na zeven maanden omdat het geen goede omgeving voor haar was. Bij haar huidige team, Team Staan‑CTS Group, voelt ze zich sportief op haar plek, maar de vergoeding is klein en onvoldoende om zelfstandig van te leven. Ze is daardoor voor nu financieel deels afhankelijk van haar ouders, wat haar steun geeft maar ook het verlangen aanwakkert om onafhankelijk te zijn.
Grevelt deelde haar teleurstelling op Instagram. De reactie was overweldigend en overwegend positief: mensen boden sponsormogelijkheden, coaching en andere hulp aan, en LinkedIn-opmerkingen openden nieuwe deuren. Er waren ook kwetsende berichten die haar aanspoorden te stoppen, maar die vormden een minderheid. De aandacht leverde concrete gesprekken en energie op; coaches en professionals melden zich om mee te denken over zowel sportieve als persoonlijke ontwikkeling.
Na een korte off‑season is Grevelt weer begonnen met trainen. Hoewel de onzekerheid blijft, heeft de afwijzing voor nieuwe motivatie gezorgd. Ze worstelt met de financiële realiteit van topsport, zeker als je kiest voor een ploeg die beter bij je past maar minder betaalt — “dan blijkt er ook niet altijd evenveel plek te zijn. Zeker voor een vrouw,” aldus Grevelt. Haar blik is naar voren gericht: ze wil doorgaan en uiteindelijk “de beste worden.”