'Kunnen we de Eiffeltoren in Heerenveen zetten?'
In dit artikel:
Alle onderhandelingen voor de Olympische schaatswedstrijden van 2030 worden nu alleen nog met Thialf in Heerenveen gevoerd. Die keuze stuit op teleurstelling bij verschillende betrokkenen die hoopten op races in Frankrijk, maar het Franse kamp reageert betrekkelijk begripvol: men ziet in Thialf meer kans op blijvende ontwikkeling van hun schaatsploeg dan op een tijdelijke thuisbaan.
Het Franse langebaanschaatsen boekte recent flinke vooruitgang — zes deelnemers in de laatste Winterspelen, drie keer top‑vijf, meerdere World Cup-medailles en een wereldrecord van Timothy Loubineaud op de 5 km — waardoor het team in 2030 graag om eigen publiek had gereden. Het Franse organisatiecomité oordeelde echter dat het bouwen van een groot stadion zoals Thialf niet realistisch was en een tijdelijke ijsbaan (zoals in Milaan) geen gewenste nalatenschap oplevert. Daarom is Thialf als locatie favoriet: een duurzame faciliteit die nu al topijs en coaching biedt.
Alexis Contin, oud‑schaatser en sinds deze zomer Frans bondscoach, legt uit dat samenwerking met Nederlandse clubs en trainers al jaren de ruggengraat vormt van het Franse succes. Door structureel toegang te krijgen tot Thialf willen de Franse bondsorganisaties de komende jaren dichter bij Nederlandse faciliteiten blijven trainen, minder reizen en zo een soort “thuisvoordeel” creëren. Contin hoopt bovendien dat die ontwikkeling Frankrijk uiteindelijk in staat stelt een permanente, kleinere hal te bouwen (vergelijkbaar met de Elfstedenhal in Leeuwarden) die geschikt is voor trainingen en wedstrijden, ook al zou die niet het niveau van Thialf bereiken.
Franse rijders zoals Valentin Thiebault accepteren de keuze: teleurgesteld dat ze niet in eigen land kunnen strijden, maar realistisch over de geringe kans op een tijdelijk Frans ijsstadion en positief over de mogelijkheden in Heerenveen. Veel Franse schaatsers hebben hun carrière juist in Thialf zien groeien en verwachten een warme, uitbundige sfeer tijdens de Spelen. Dat neemt niet weg dat niet iedereen blij is: enkele Nederlandse toppers betreuren het verlies van dat authentieke olympische gevoel en noemden de keuze een teken dat langebaanschaatsen minder serieus zou worden genomen. Volgens Franse rijders is het vooral een politieke en financiële beslissing van het organiserende land.
Kleinere, menselijke noot: Franse schaatsers dromen al van een Frans tintje in Heerenveen (boulangeries, baguettes) en hopen dat er tussen de Oranje‑supporters ook plek is voor Franse fans. Kortom: Thialf als locatie wekt gemengde gevoelens — sportief realisme en kansen op ontwikkeling tegenover het gemis van Spelen op eigen bodem.