Patricia Koot ziet eindelijk licht na lange revalidatie
In dit artikel:
Marathonschaatsster Patricia Koot kan na maanden van pijn en onzekerheid weer vooruitkijken. Koot raakte bijna een jaar geleden zwaar gewond bij een verkeersongeval waarbij ze haar knieschijf brak. Na de eerste operatie en een lange, moeizame revalidatieperiode bleef ze last houden; buigen en lopen deden pijn, fietsen lukte nauwelijks en ze was twee maanden afhankelijk van brace en krukken.
In september probeerde ze voorzichtig te fietsen, maar dat hield ze niet vol. Artsen raakten in oktober steeds vermoedelijker van de pinnen in haar knie – metalen implantaten die het bot hielpen genezen – als mogelijke bron van blijvende pijn. Omdat die pas verwijderd konden worden wanneer het bot voldoende was hersteld, moest ze nog maanden wachten. Het schaatsseizoen ging door zonder haar deelname aan Team PuurICT-BTZ, en de mentale tol van afhankelijkheid en uitblijvend herstel was groot.
De wintermaanden boden kleine overwinningen en structuur: Koot liep stage als ergotherapeut in opleiding bij Revalidatie Friesland in Heerenveen. De stage kostte energie, maar gaf ook perspectief doordat ze mensen met ernstiger problemen ontmoette en zich zo deels kon richten op anderen in plaats van alleen op haar eigen herstel. Op 31 december kreeg ze het bericht dat de pinnen op 8 januari verwijderd zouden worden. De ingreep verliep veel lichter dan de eerste operatie; direct na de verwijdering voelde haar knie al beter en ze mocht dezelfde dag naar huis.
Sinds de operatie hervond Koot snel vooruitgang: zodra de hechtingen eruit waren kon ze voorzichtig weer fietsen en bouwt ze nu duurritten op. Skeeleren gaat nog niet volledig pijnvrij, waardoor compensatie in bewegingen optreedt, maar ze werkt twee keer per week met een fysiotherapeut aan kracht en stabiliteit. Belangrijker dan de fysieke vorderingen is het herwonnen vertrouwen: waar ze eerder twijfelde of herstel ooit volledig zou plaatsvinden, ziet ze nu licht aan het einde van de tunnel.
De revalidatie bracht ook mentale verandering: Koot, die gewend is alles zelf te regelen en ver vooruit te plannen, leert meer in het hier en nu te leven en hulp van familie, vrienden, partner Jorian ten Cate en teamgenoten te accepteren. Momenteel concentreert ze zich in overleg met haar trainer niet op winnen of pieken, maar op het stapsgewijs terugkeren naar normale trainingen en het ritme van een topsporter. Haar ambitie blijft onverminderd: later weer meedoen voor de overwinning in schaats- of skeelermarathons, maar eerst stabiliteit en pijnreductie.