Peloton zonder Evert Hoolwerf een topper armer
In dit artikel:
Evert Hoolwerf verlaat na dit seizoen het marathonschaatsen. De 30-jarige Eemdijker, die sinds kort in Lemmer woont en uitkomt voor Reggeborgh, kreeg tijdens de Alternatieve Elfstedentocht een gebroken rib en verliet de wedstrijd geblesseerd; die laatste meters op het bergmeer bleken zijn afscheid van dat ijs. Hoolwerf maakte zijn pensioenplannen al bij de start van het winterseizoen bekend, maar hield er zelf weinig woorden aan — hij kwam liever in actie dan in de spotlights.
Zijn carrière beslaat ruim de helft van zijn leven. Al vroeg op het ijs thuis op de Weissensee liet hij talent zien; als vijftienjarige reed hij al mee met routiniers uit de BAM-ploeg. Vervolgens bouwde hij een imposante erelijst op: 23 overwinningen op kunstijs (net buiten de all-time top tien), een eerste zege in november 2014 in Dronten en hoogtepunten zoals het winnen van alle vier etappes tijdens de Vierdaagse in december 2021 en het veroveren van de Nederlandse marathontitel op 1 januari 2023 op de Jaap Edenbaan. Ook op natuurijs scoorde hij: vier overwinningen in de Grand Prix, allemaal in Luleå. Opmerkelijk is het ontbrekende succes op zijn geliefde Weissensee — winst daar kwam er nooit, wel podiumplaatsen zoals zilver op het ONK van 2018. Afgelopen zomer was hij ook Nederlands kampioen inline in Warmenhuizen.
Binnen het peloton staat Hoolwerf bekend als een liefhebber die van emotie en overgave rijdt. Teamgenoot Crispijn Ariëns prijst zijn gedrevenheid: “Hij schaatst met zijn hart,” zegt Ariëns, die Hoolwerf zowel als rivaal en ploeggenoot meemaakte. Volgens Ariëns is Hoolwerf een winnaarstype, iemand die zichzelf kan wegcijferen voor het team en door emotie soms extra kan presteren. Ook zijn broer Bart, met wie hij jarenlang trainde en vaak felle maar vriendelijke eindsprints voerde, benadrukt Hoolwerfs koersinzicht en zijn kwaliteit als sprintaantrekker en allroundmarathonrenner. Bart voorziet dat het wennen wordt om zonder Evert in het peloton te rijden.
Evert Hoolwerf verlaat het schaatsen als gerespecteerde krachts- en teamspeler: een rasechte marathonschaatser die veel overwinningen en memorabele momenten naliet, maar ook een persoonlijke hang naar emotie en opoffering in dienst van het collectief. Zijn vertrek betekent een duidelijk verlies aan ervaring en karakter voor Reggeborgh en het Nederlandse marathonschaatsen.