Sprintshow met een olympische missie
In dit artikel:
Op woensdagavond 11 maart vond de tiende editie van De Zilveren Bal plaats in de Elfstedenhal in Leeuwarden. Het evenement, waarvan toernooidirecteur Jan Ykema mede-initiatiefnemer is, draait om sprinten over honderd meter: telkens drie rijders starten tegelijk, alleen de snelste gaat door totdat er drie vrouwen en drie mannen overblijven voor de finales. Dit jaar stonden internationale namen als Jordan Stolz, Yevgeniy Koshkin, Anna Boersma en Dione Voskamp op het startlijstje.
Ykema, zelf voormalig olympisch sprinter die in 1988 zilver won in Calgary, ziet de 100 meter als de puurste vorm van explosief schaatsen. Volgens hem bepalen start, eerste passen en acceleratie vrijwel alles; de korte afstand toont een kant van de sport die op langere banen vaak onderbelicht blijft. Het concept verwijst ook naar de oorsprong van het schaatsen in Friesland: simpele, rechttoe-rechtaan duels over kortere afstanden.
De Zilveren Bal begon tien jaar geleden bescheiden, maar groeide uit tot een attractie waar wereldtoppers graag het seizoen afsluiten. Naast sport staat show centraal: neonlichten, luide muziek en close-up publiek maken er geen traditionele schaatsavond van maar een spektakel. Dat idee kwam mede van oud-schaatser Karsten van Zeijl; Ykema, die aanvankelijk moest wennen aan het lawaai, waardeert nu juist de beleving die het toevoegt.
Achter het entertainment schuilt een grotere ambitie: Ykema wil de 100 meter serieus op de kaart zetten als officieuze of officiële kampioenschapsafstand, idealiter zelfs als olympisch onderdeel. Tijdens de editie waren vertegenwoordigers van de internationale schaatsbond ISU aanwezig om het format te bekijken, iets wat Ykema ziet als een eerste stap richting erkenning.
Persoonlijk blijft Ykema liever langs de baan staan dan meedoen — op 63-jarige leeftijd en met twee nieuwe knieën acht hij zelfstart geen optie meer — maar als organisator en ambassadeur blijft hij ijveren voor meer waardering voor de korte sprint. In de Elfstedenhal klonk zijn streven niet langer vergezocht: zowel publiek als internationale toeschouwers toonden inmiddels interesse in de 100 meter als volwaardige schaatsdiscipline.