Tjerk de Boer gebruikt z'n polderrock om de hernia's te vergeten

In dit artikel:

Tjerk de Boer is na een moeizame periode met een dubbele hernia en daarmee samenhangende rugproblemen weer klaar voor competitie: deze winter rijdt hij voor marathonformatie Reggeborgh. De Fries kampte de afgelopen maanden niet alleen met fysieke beperkingen—een oude zenuwbeknelling uit zijn juniorentijd flarede op en een MRI begin dit jaar toonde ernstige schade aan—maar ook met frustraties rondom zijn contract en de sfeer binnen zijn vorige ploeg, Albert Heijn Zaanlander.

Zijn herstel kwam dankzij een uitgekiend revalidatieprogramma: intensieve fysiotherapie en dagelijks een uur oefeningen maken het mogelijk om ondanks blijvende schade toch weer te schaatsen. Belangrijk voor zijn mentale herstel was het spelen van polderrock met zijn band Yme & The Farmbreakers; muziek fungeerde als noodzakelijke afleiding en motivatie tijdens de moeilijke maanden. De Boer erkent dat het offer van dagelijks werk aan zijn rug nodig is, omdat niets zo pijnlijk is voor een topsporter als langs de kant moeten staan.

Sportief liep het seizoen aanvankelijk goed: in de Topdivisie noteerde hij korte klasseringen en hij reisde zelfs mee naar de World Cups in Amerika. Toch voelde hij zich steeds minder sterk; op 1 januari verloor hij tijdens het NK Marathon het peloton en besloot hij medische hulp te zoeken. Over de afronding van zijn tijd bij Zaanlander is hij terughoudend, maar hij spreekt zijn dank uit voor de mooie jaren en noemt de laatste periode teleurstellend.

Bij Reggeborgh wil De Boer zonder druk opnieuw beginnen. Hij verwacht geen wonderen, maar gelooft dat goede marathons ook tot een sterke langebaan kunnen leiden — voorbeelden van schaatsers die beide disciplines combineren noemt hij als bemoediging. Mocht het sportief anders lopen, dan blijft muziek zijn vaste houvast; zonder die uitlaatklep had hij volgens hem nooit zo’n moeilijke winter doorstaan.