Trias Shorttrack smeedt een hechte band op Ameland
In dit artikel:
Trias Shorttrack uit Leeuwarden staat medio 2026 in de schijnwerpers: vier huidige of voormalige clubleden pakten in Milaan olympische medailles — Itzhak de Laat, broers Jens en Melle van ’t Wout en Tineke den Dulk (die voor België uitkomt). Het succes op topniveau versterkt alleen maar de trots op de lokale vereniging, die zijn identiteit mede dankt aan een al decennialang terugkerende traditie: het trainingsweekend op Ameland.
Het jaarlijkse uitje naar De Westhoek in Buren (meestal in mei) is veel meer dan recreatie: het is het sociale cement van Trias. Organisatoren Mark Scheepstra en Justin van Zutphen (beiden levenslang Trias-leden) beschrijven drie dagen vol spellen, fiets- en mountainbikeraces (de beruchte tijdrit bij “de bult”), bosspellen, kampvuuractiviteiten en eenvoudige slaapzalen in een kampeerboerderij. Rond de zestig tot tachtig leden gaan mee; zelfredzaamheid en ouders die catering verzorgen houden de kosten laag (ongeveer €95 per persoon).
Trias werd in 1980 opgericht door Siem Kalsbeek en groeide uit een combinatie van shorttrack, kunstrijden en ijshockey tot meerdere zelfstandige verenigingen. Twee groeispurts – de nationale KNSB-inspanning rond 2006 en de verhuizing in 2015 naar de moderne Elfstedenhal met een vrijstaande shorttrackboarding – brachten de club structureel vooruit: nu telt Trias Shorttrack ruim honderd actieve leden, waarvan ongeveer tweederde jonger dan 18. Trainingen vinden gestructureerd plaats op maandag en vrijdag, in leeftijdsgebonden groepen.
De Amelandtraditie speelt een sleutelrol in het enthousiasmeren van jeugd en het vormen van teamgevoel. Jonge schaatsers kijken op naar de internationals die hun roots in Leeuwarden hebben; die toppers blijven bovendien betrokken: meet & greets, het ontwerpen van clubtenues (Itzhak) en het uitreiken van prijzen tijdens clubactiviteiten. Zelfs nadat sporters als Tineke voor een ander land gingen schaatsen, bleven de banden sterk — zij keert bijvoorbeeld nog steeds terug naar De Westhoek en won in Milaan verrassend brons met de Belgische mixed relay.
De verhalen van het eiland illustreren hoe recreatie en topsport elkaar voeden: anekdotes over felle mountainbikeraces van Jens en Melle en Itzhaks improvisaties (lopen in plaats van fietsen, of een incident met een winkelwagen na een nachtje uit) tonen de menselijke kant van kampioenen. Voor Trias vormen die momenten de voedingsbodem voor toekomstig talent: zichtbaar, bereikbaar rolmodelschap en gezamenlijke herinneringen maken van een kleine club een hechte gemeenschap met een grote ambitie.