'Trots als een aap met zeven lullen, zo heet dat toch?'

In dit artikel:

Niels Kerstholt stond na dagen van euforie en tranen voor de pers — zichtbaar aangeslagen en dolgelukkig nadat zijn ploeg de olympische titel op de mannenrelay veroverde in Milaan. Als shorttrackcoach vierde hij met zijn rijders een hoogtepunt in een periode die eerder gekenmerkt werd door teleurstelling (Sochi 2014). Even hing hij de gouden plak van Jens van ’t Wout om zijn nek, een moment van persoonlijk geluk na een uitzonderlijk succesvolle periode op de ijsbaan en in het olympisch dorp.

Kerstholt benadrukte dat het succes geen toeval was maar het resultaat van minutieus werk: technisch sterk rijden, tactische rust en het verminderen van kleine fouten. Waar per relay vaak dertig tot veertig foutjes voorkomen, hadden zij dat aantal substantieel teruggebracht; nul fouten is onmogelijk, maar deze uitvoering kwam er dicht bij. De ploegmentaliteit en jarenlange inzet van rijders en staf waren volgens hem doorslaggevend — niet alleen de vijf op het ijs, maar ook wisselrijders als Daan Kos, Kay Huisman, Bram Steenaart en Sven Roes droegen bij aan scherpte en voorbereiding.

De Nederlandse shorttrackploeg haalde in totaal zeven medailles in Milaan, een uitkomst waar Kerstholt trots op is maar waarvan hij gelooft dat er nog meer inzat: had alles precies samengevallen, dan had het aantal gouden plakken nog hoger kunnen zijn. Hij bedankte expliciet de complete staf, sponsoren en bonden (KNSB en NOC*NSF) voor hun bijdrage.

Kerstholt noemde ook Suzanne Schulting: zij toonde hernieuwd plezier en fysieke kracht in shorttrack, zonder de langebaankarrière op te geven. Schulting kijkt volgens hem al naar het WK in Noord-Amerika; ze moet efficiënter worden in inhalen, maar de grondstof voor succes is aanwezig.