Voorbij het zilver: de bredere blik van Merel Conijn
In dit artikel:
Merel Conijn (24) werd op 12 februari in Milaan olympisch zilverwinnaar op de 5 kilometer, op slechts een tiende seconde van het goud. De prestatie gaf haar plots landelijke bekendheid en bracht luid emotionele reacties mee — van tranen van haar vriend Jim Dhore op de tribune tot feestelijke huldigingen in Milaan, Heerenveen en Noord‑Holland. Toch legt Conijn uit dat de tastbare medaille voor haar minder centraal staat dan de onvervangbare herinneringen die ze aan het evenement overhoudt.
Conijn schaatst al vanaf haar vierde en probeert jaar na jaar beter te worden, maar ze houdt bewust afstand van het idee dat één resultaat haar geluk bepaalt. Ze wil vooral plezier in de sport houden en het beste uit zichzelf halen, ongeacht of een rit heel sterk of minder goed is. Het winnen leverde haar wel mooie momenten op die ze koestert, maar de medaille zelf krijgt geen prominente plek in huis.
Haar coach Jillert Anema, inmiddels bijna zeventig, documenteerde veel van die momenten met zijn telefoon en maakte volgens Conijn komische en ontroerende beelden van het team en de huldigingen. De goede relatie tussen rijdster en coach kende kortstondig spanning tijdens het NK Allround: Conijn stapte na de 500 meter uit wegens ziekte, wat botste met Anema’s ambitie en de selectiecontroverse rond het WK Allround — de commissie wees uiteindelijk drie in plaats van twee rijders aan. De onenigheid werd snel uitgesproken en beide partijen willen het contract verlengen.
Buiten de baan zoekt Conijn vooral maatschappelijke betekenis. Ze zet zich in voor War Child: vorig jaar droeg ze het logo al tijdens het WK Afstanden en nu wil ze die samenwerking inhoudelijk uitbreiden. Ze wil niet alleen haar gezicht lenen, maar meedenken over campagnes en evenementen om zoveel mogelijk kinderen in oorlogsgebieden te bereiken. Conijn zegt zich verantwoordelijk te voelen om een bijdrage te leveren; kleine acties van velen kunnen volgens haar samen grote impact hebben.
Kortom: Merel Conijn is een succesvolle en sympathieke topsporter die recentelijk op het wereldpodium stond, maar die prestaties relativeert en vooral zoekt naar zinvol gebruik van haar bekendheid — met name in hulp aan kinderen in conflictgebieden — terwijl ze haar sportplezier behoudt.